Ontwikkelstrategie voor vitale jaren 60 en 70 wijken

De naoorlogse wijken hebben een kenmerkende, stedenbouwkundige structuur. Dit levert enerzijds groene kwaliteiten, maar anderzijds heeft dit ook geleid tot fysieke problemen: monotone bebouwing, ontworpen op schaal van de auto, veelal gericht op één functie namelijk wonen, en met identiteitsloze openbare ruimte.

In vrijwel elke naoorlogse wijk spelen één of meerdere van deze problemen. Die hebben een grote sociale en maatschappelijke impact op de wijk. Dat betekent flinke leefbaarheidsopgaven.

Wijken verbinden met stad en omgeving
Daarbij gaat het om leefbaarheidsopgaven ín de wijk en om de brédere, stedelijke opgaven rondom leefbaarheid. Zoals bijvoorbeeld gezondheid van bewoners, veroudering van vastgoed en openbare ruimte op wijkniveau, en de woningbouw- en klimaatopgave op stedelijk niveau. Het is belangrijk om te kijken naar het totaal van die opgaven en de samenhang ertussen. De naoorlogse wijk is immers een onderdeel van een groter stedelijk netwerk. We moeten daarom de wijken sterker met de stad en de omgeving verbinden. In de nieuwe ontwikkelingsstrategie komt dit allemaal samen.

Kansen door een integrale aanpak
Een vitale wijk is divers, heeft sfeer en een menselijke maat, is levendig en klaar voor de toekomst. Wij zien daarbij kansen om de grotere stedelijke opgaven rondom woningbouw en klimaat in te zetten om de problemen op wijk- en buurtniveau aan te pakken. Zoals de woningbouwopgave gebruiken om de leefbaarheidsopgave in de wijk aan te pakken. En de gezondheidsopgave inzetten om de groene kwaliteiten van de wijk te versterken.

Klik op de afbeelding voor de video tutorial 'De na-oorlogse wijk van de toekomst'.

Contact
Thijmen van Gompel, stedenbouwkundige, thijmen.van.gompel@bro.nl